Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα σημαίνει...



     αγάπη                        οικογένεια                       δώρα

                   χιόνια                                ευτυχία

κάλαντα                   ειρήνη                        στολίδια

                χαμόγελα                  ζεστασιά

  φωτάκια                 μελομακάρονα              στοργή


   Σκορπίστε αγάπη και στοργή παντού!!!  


 

Καλές γιορτές και Καλά Χριστούγεννα!!!

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Πίσω από τον καθρέπτη

«Πως θα ήταν άραγε η ζωή μας χωρίς την ύπαρξη του καθρέπτη;» με ρώτησε η φίλη μου η Ν. «Δεν θα ξέραμε απλά πως είναι το πρόσωπό μας, η μορφή μας» της απάντησα. Κατάλαβα αμέσως όμως τι ήθελε να πει. Σε άλλους θα αρέσαμε ή όχι, άλλοι θα μας αγάπαγαν ή όχι γι αυτό που ήμασταν όπως είμαστε. Χωρίς τη δική μας παρεμβολή στο πως δείχνουμε δεν θα νιώθαμε ανασφάλεια.



 Προσπαθούμε να αλλάξουμε, να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, είμαστε όμηροι. Δεν μπορούμε να χαρούμε τον εαυτό μας όπως είναι και δυστυχώς πολλοί δεν τον αγαπάμε ούτε κάνουμε προσπάθεια να τα βρούμε μαζί του.  Βλέπουμε μόνο την επιφάνεια, βλέπουμε όλα όσα δεν είμαστε αντί να δούμε όλα αυτά που μας χαρακτηρίζουν και μας κάνουν μοναδικούς και να τα υποστηρίξουμε.


Ένα βήμα χρειάζεται μόνο...
Να δούμε πίσω από τον καθρέπτη...
Γιατί η ευτυχία μας πηγάζει από μέσα μας!


 
Δεληβοριάς Φοίβος - Ο καθρέφτης 

"Έχω μπροστά μου συνεχώς έναν καθρέφτη
που μ'εμποδίζει ότι είναι πίσω του να δω
δεν έχω δει ποτέ μου πιο μεγάλο ψεύτη
και το χειρότερο,είναι όμοιος εγώ...

Δείχνει πολύ καλός ενώ εγώ δεν είμαι,
δείχνει κακός ενώ δεν είμαι ούτε αυτό
Όσοι μου λένε "φίλε όπως είσαι μείνε"
είναι όσοι χάψαν τον αντικατοπτρισμό
 ...

Κάνει παιχνίδι ως και με τα πρότυπά μου
τις θείες φωνές που μου μιλούσανε παιδί
τις φέρνει απέναντι μου και στα κυβικά μου
πάω να τις φτάσω και τσουγκρίζω στο γυαλί"
 

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Μικρά, απλά πράγματα

Είναι αυτά τα μικρά, απλά πράγματα που μας αρέσουν στους άλλους. 
Αυτά που μας κάνουν να τους αγαπήσουμε, να τους ερωτευτούμε
Ασήμαντα κι όμως τόσο σημάντικα... 
Ικανά να μας κάνουν απλά ευτυχισμένους


I Love the way,the way you move
the way you walk inside the room

I Love the way,the way you are
 You always try to reach the Stars

I Love you Just the way you are

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

All you need is love

Περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που μας αγαπούν και νοιάζονται για μας, γονείς, φίλους, συγγενείς. Παρ' όλα αυτά πολλές φορές νιώθουμε μόνοι. Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι αχαριστία. Πιο πολύ θα το παρομοίαζα με ένα παζλ που του λείπουν κομμάτια για να ολοκληρωθεί.








Κάνουμε σχέσεις για να βρούμε αυτά τα κομμάτια που θα μας ολοκληρώσουν ως προσωπικότητα, ως άνθρωπο. Αναζητούμε την προσοχή, την φροντίδα, την αγάπη, το να έχεις κάποιον που σε νοιάζεται και σε έχει ανάγκη και που σου το δείχνει με κάθε τρόπο.Ο τρόπος βέβαια διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η επιθυμία και η προσπάθεια να τα δείξει με πράξεις. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό που μένει είναι οι πράξεις. Γιατί τα λόγια είναι απλά άνεμος που φύσηξε, πέρασε και έφυγε.





Κάνουμε σχέσεις γιατί ψάχνουμε κάποιον που να μας συμπληρώνει απόλυτα. Κάποιον που για να είναι έστω και λίγο κοντά μας είναι έτοιμος να ρισκάρει να χάσει τα πάντα. Ακούγεται λίγο σαν παραμύθι όλο αυτό που περιγράφω. Ίσως και να 'ναι. Εγώ πάντως θα συνεχίσω να ψάχνω τα κομμάτια που μου λείπουν.

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Ξέρεις ότι είσαι ερωτευμένος όταν...

Καιρό τώρα ψάχνω να βρω πως είναι ο έρωτας, ποια είναι τα σημάδια του, πως διαπιστώνεις ότι είσαι ερωτευμένος. Φυσικά, τώρα θα σκέφτεστε "Μάλλον αυτή δεν έχει ερωτευθεί, γι' αυτό αναρωτιέται". Και απαντώ, "Εσείς πως ξέρετε ότι έχετε ερωτευθεί;" 
 Δεν είμαι αφελής. Δεν μιλάω για την πρώτη ματιά, την έλξη ή απλά την αρέσκεια του ενός προς τον άλλο. Αυτό μπορεί να το νιώσεις για τον οποιοδήποτε -έναν περαστικό, έναν άγνωστο σ' ένα μπαρ, ακόμα κι για ένα φίλο.
Μιλάω για την ανάγκη που σου δημιουργεί ο άλλος, να θες να τον βλέπεις, να τον ακούς, να τον σκέφτεσαι, να σου λείπει ακόμα κι αν τον έχεις δει μια ώρα πριν. Κάτι σαν «φαγούρα»!


Κι ενώ για πολύ καιρό ένιωθα μπερδεμένη και πολλές φορές χαμένη, νομίζοντας ότι ήμουν ερωτευμένη επειδή απλά ο άλλος «μ' αρέσει», έρχεται η φίλη μου η Ν. και μου "ταράζει πραγματικά τους κύκλους"(!), λέγοντας ότι συνειδητοποιείς ότι είσαι ερωτευμένος όταν χάνεις τον έλεγχο.
Νομίζεις ότι όλα έχουν μπει σε μια τροχιά που εσύ έχεις χαράξει, που θεωρείς και προσδοκάς ότι είναι σωστή. Όμως όταν χάνεις τον έλεγχο συνειδητοποιείς ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και αυτονόητο. Γιατί ο έρωτας δεν είναι δεδομένος, είναι απλά ανίκητος σε κάθε μάχη που σχεδιάζεις, γι' αυτό είναι καλύτερα να παραδοθείς ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι έχασες τον έλεγχο. 
Τώρα πια το ξέρω...


"Ξέρεις ότι είσαι ερωτευμένος όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς επειδή πραγματικά είναι πολύ καλύτερο από ό,τι ονειρευόσουν"
Dr. Seuss,1904-1991,Αμερικανός συγγραφέας

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Εσύ είσαι ότι κρύβω μέσα στην ψυχή μου...

 Μια εβδομάδα τώρα πιάνω τον εαυτό μου να σιγοτραγουδάει το παραπάνω ρεφρέν στο δρόμο, στο μπάνιο, στη δουλειά, στους φίλους, στο σπίτι, παντού! Αλλωστε θα 'χει συμβεί και σε σας.
Το βρήκα λοιπόν και το μοιράζομαι μαζί σας....

------------------
Είναι φορές που στην καρδιά μου
Υπάρχει μόνο η αγάπη
Δεν είναι αγάπη ενοχική
Ούτε αγάπη της συγγνώμης
Δεν είναι η αγάπη του Χριστού
Ούτε τα πέπλα της Σαλώμης

Είναι φορές που στην καρδιά μου
Υπάρχει όλη η αλήθεια
Δεν είναι η αλήθεια των σοφών
Ούτε των εξισώσεων γνώση
Δεν είναι αλήθεια του Χριστού
Δεν είναι των αγγέλων πτώση
Κανείς δε θέλω να με σώσει




Εσύ είσαι ό,τι κρύβω μέσα στην ψυχή μου
Θέλω η ανάσα σου να γίνει προσευχή μου

Ο μαύρος άγγελος απέναντι
Καλόκαρδα γελάει
Δεν είναι γέλιο ενός παιδιού
Ούτε σκοτάδι που δικάζει
Δεν είναι γέροντας τρελός
Μα σα Χριστός μου μοιάζει
Έλα την ώρα που χαράζει

Εσύ είσαι ό,τι κρύβω μέσα στην ψυχή μου
Θέλω η ανάσα σου να γίνει προσευχή μου
------------------

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

"Δούναι και λαβείν"

Αναρωτιέμαι πολλές φορές, το "να δίνεις" πόσο μπορεί και με επηρεάζει, όταν αντιλαμβάνομαι ότι δεν επιστρέφεται. Και αυτό με κάνει να σκέφτομαι "γιατί συνεχίζω να δίνω;". Σκέφτομαι ότι ίσως επιστρέφεται με τρόπο που για μένα δεν είναι ο αναμενόμενος διότι αλλιώς το περίμενα ή που δεν μου είναι αρκετό. Αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι για το τι πρέπει να κάνω: να περιμένω πρώτα να "πάρω" και μετά να "δώσω" -κάτι που δεν μου ταιριάζει- ή να συνεχίσω να δίνω και απλά να φεύγω όταν δεν παίρνω αυτό που μου αξίζει. Και αυτό κατά πόσο είναι εύκολο όταν πλέον έχεις μπλεχτεί συναισθηματικά;


Η επιβίωση κάθε είδους σχέσης στηρίζεται στο αμοιβαίο "δούναι και λαβείν". Ο κάθε συμβαλλόμενος εάν θέλει να επενδύσει στη διατήρηση της σχέσης φροντίζει να δίνει περιμένοντας πάντα να πάρει ως ανταπόκριση. Τι γίνεται όμως όταν ο ένας δίνει περισσότερα και παίρνει λιγότερα; Τελικά μετριέται το "πάρε-δώσε"; Αν πω ναι θα 'ναι ψέμα. Αν πω όχι, πάλι ψέμα θα 'ναι. Είμαστε τόσο εγωιστές που πάντα τείνουμε να θεωρούμε ότι εμείς κάνουμε τα πάντα, δίνουμε τα πάντα αλλά δεν παίρνουμε τίποτα. Δεν σκεφτόμαστε ότι ο άλλος ίσως δεν μπορεί να μας δώσει τα ανταλλάγματα που περιμένουμε ή ότι ζητάμε πράγματα άπιαστα. Για το αν αυτά που εμείς προσφέρουμε στον άλλο είναι αρκετά, ούτε λόγος. Ίσως αυτά που προσφέρουμε και θεωρούμε ότι είναι σημαντικά, να μην είναι τόσο σημαντικά για τον άλλο διότι μπορεί απλά να μην τα έχει ανάγκη και αντίστροφα.


Είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός το να ζητά αυτά που πιστεύει ότι αξίζει. Όπως δικαίωμά του είναι να μην αποδέχεται την σμίκρυνση αυτών ως συμβιβαστική λύση. Από την άλλη όμως κάθε σχέση είναι και συμβιβασμός. Κάνεις υποχωρήσεις, παραγκωνίζεις κάποια "θέλω" σου για να δώσεις χώρο μέσα στη ζωή σου στον άλλο να μπει και να γίνει μέρος της -πάντα αμοιβαία! Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτομάτως  παύεις να είσαι ο εαυτός σου. Απλά παύεις να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου! Δένεσαι, μοιράζεσαι, νοιάζεσαι, μαθαίνεις τις ανάγκες και δημιουργείς συναισθήματα για τον άλλο!

Κλείνω με ένα στίχο που αγγίζει όλα τα παραπάνω:
"The greatest thing you'll ever learn is just to love and be loved in return"

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Ο εγωισμός είναι ένα πάθος ολέθριο;


Πολλές φορές ο εγωισμός γίνεται αντιληπτός ως ελάττωμα του ανθρώπου. Χωρίς αυτόν όμως δεν κάνουμε τίποτα στη ζωή μας.

Εάν δεν αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας δεν θα τον αγαπήσει κανείς. Ανθρωπος χωρίς εγωισμό είναι άνθρωπος αδύναμος και ευάλωτος προς τους άλλους, είναι άνθρωπος που δεν μπορεί να εξελιχθεί. Ο εγωισμός είναι στοιχείο της προσωπικότητας, αρκετά ξεχωριστό σε πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που  αν δεν υπήρχε θα χάνονταν μέσα στη μάζα.

 

Απ' την άλλη όμως, υπάρχουν και άνθρωποι που είναι τόσο εγωιστές ώστε νοιάζονται μόνο να περνάνε οι ίδιοι καλά χωρίς να ενδιαφέρονται για τους άλλους, χωρίς να νοιάζονται για το αν τους πληγώνουν, αρκεί να μην πληγωθούν οι ίδιοι. Χρησιμοποιούν τον εγωισμό τους ως ασπίδα προστασίας στον πόνο. Το χειρότερο για έναν εγωιστή είναι να μην ξέρει τι θέλει, να πασχίζει να τα έχει όλα χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες.

Ο εγωισμός θα πρέπει να εναρμονίζεται με τις υπόλοιπες αρετές του ανθρώπου αλλιώς θα αποτελέσει τροχοπέδη για την εξέλιξή του, την πορεία του στη ζωή, στην επιβίωσή του.


Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

''Μην κρίνεις ένα βιβλίο μόνο από το εξώφυλλο του''

Σε μια εποχή που οι περισσότεροι άνθρωποι (αν όχι όλοι) ζούμε για το "φαίνεσθαι" και όχι τόσο για το "είναι", ο τίτλος δεν θα μπορούσε να μην ταιριάξει περισσότερο. Με τον όρο "φαίνεσθαι" δεν εννοώ μόνο την εξωτερική εμφάνιση αλλά και τον τρόπο συμπεριφοράς, καθώς πολλοί πασχίζουν να δείχνουν κάτι που ουσιαστικά δεν "είναι", μόνο και μόνο για να γίνουν αρεστοί.


Έχουμε μάθει  λοιπόν να κρίνουμε τον άλλο από το "φαίνεσθαι" και πολλές φορές δεν μπαίνουμε στον κόπο να τον γνωρίσουμε πραγματικά. Βέβαια αυτό πηγάζει από το γεγονός ότι εμείς οι ίδιοι φροντίζουμε περισσότερο το πως φαινόμαστε χωρίς να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στην ανάδειξη της προσωπικότητάς μας, με αποτέλεσμα να μας ελκύουν άτομα που κάνουν ακριβώς το ίδιο μ' εμάς. 



Αφορμή γι' αυτόν τον προβληματισμό μου ήταν ένας φίλος μου ο οποίος γνώρισε πρόσφατα μια κοπέλα σ' ένα μπαρ. Η (αρκετά εμφανίσιμη) κοπέλα έδειξε αμέσως το ενδιαφέρον της για τον φίλο μου επιδιώκοντας να τον γνωρίσει καλύτερα. Εφόσον δεν κατάφερε εκείνο το βράδυ να αποσπάσει κάποιο μέσο επικοινωνίας, τον βρήκε μέσω facebook. Κουβεντιάζοντας με τον φίλο μου μου είπε ότι την βρήκε πιεστική και ότι δεν τα μπορεί 'αυτά' σε μια (μελλοντική) σχέση. Και όλα 'αυτά' επειδή η κοπέλα ήθελε απλά να τον γνωρίσει εφαρμόζοντας το "ο επιμένων νικά"! Έκρινε τον χαρακτήρα και την στάση της χωρίς καν να προσπαθήσει να την γνωρίσει για να επαληθευτεί ή όχι.



Αυτό βέβαια είναι απλά ένα τυχαίο περιστατικό. Δεν είναι απόλυτο. Πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Απ' την άλλη, δεν λέω να κοιτάμε πρώτα το "είναι" και μετά το "φαίνεσθαι", απλά η εμφάνιση δεν είναι το παν. Εννοείται πως όλοι πρώτα κοιτάμε την εμφάνιση γιατί η πρώτη επαφή είναι πάντα η οπτική. Απλά να μην κρίνουμε τον άλλο απ' αυτή ούτε να επικεντρωνόμαστε σ' αυτή. Οι άνθρωποι έχουν πολλά περισσότερα να πουν και να μας δώσουν!


Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Παντού υπάρχει ένας ερωτευμένος

Σήμερα το απόγευμα προσπαθώντας να διαβάσω για τις επικείμενες εξετάσεις, ερχόταν στα αυτιά μου το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου «Να μ' αγαπάς» από κάποιο γειτονικό σπίτι. Έμεινα για λίγο να το ακούσω. Είναι από τα τραγούδια που μ' αρέσουν πολύ...



Όταν τελείωσε, άρχισε να παίζει ξανά, και ξανά και ξανά, για περίπου μία ώρα, ίσως και παραπάνω, δεν ξέρω. Τότε έκανα την σκέψη ότι είναι κάποιος ερωτευμένος και προφανώς ο έρωτας του δεν ανταποκρίνεται. Πόσες φορές κι εγώ δεν τα έχω περάσει, βάζοντας ερωτικά τραγούδια που τα άκουγα ξανά και ξανά και τα οποία έφταναν στ' αυτιά μου σαν γιατρειά, γιατί ο έρωτας είναι αρρώστεια...προς Θεού όμως, όχι με την κακή έννοια!
Θέλω απλά να πω ότι έχει συμπτώματα αλλά και θεραπεία. Άπαξ όμως και κολλήσεις δύσκολα ξεκολλάς! Είναι το συναίσθημα που μπορεί να σ' ανεβάσει αλλά και να σε ρίξει, να σε κάνει χαρούμενο αλλά και δυστυχισμένο, να σε αλλάξει τελείως, είναι ένα συναίσθημα με δύο μορφές.

 Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές, γιατί απλά να μην είχε μία μορφή, την καλή; Γιατί όλοι όσοι ερωτευόμουν δε με έκαναν ευτυχισμένη ή γιατί όλοι όσοι ερωτεύτηκα δεν με ερωτεύονταν με την πρώτη ματιά; Και τελικά καταλήγω στο ότι πολύ γρήγορα θα βαριόμουν και θα έπαυα να κυνηγώ αυτά που μου αρέσουν. Το κυνήγι στον έρωτα έχει την πλάκα! Αυτό αξίζει και αυτό είναι που τον κάνει 'πικάντικο'! Αν τα είχαμε όλα έτοιμα στα πόδια μας σύμφωνα με τις επιθυμίες μας τίποτα δεν θα είχε νόημα. Γιατί σημασία έχει να κυνηγάς αυτά που αγαπάς κι ας πονέσεις για να τα αποκτήσεις. Κι αν δεν τα καταφέρεις, πάντα θα υπάρχουν άλλα πράγματα για να αγαπήσεις και να κυνηγήσεις!

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Καλώς ήλθατε στο blog μου!



Ένα ζεστό καλωσόρισμα (όχι εν όψει καύσωνα) σε όλους εσάς που μείνατε στην μεγαλούπολη αυτές τις μέρες του Αυγούστου αλλά και στους υπόλοιπους, που κάνετε μια στάση εδώ στον ιστοχώρο μου για να μοιραστείτε τις γνώμες σας μαζί μου!