Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Like sand in my hands


Σε ένα ταξίδι που έκανα κάποτε στο Μάντσεστερ επισκέφτηκα την Art Gallery και εντυπωσιάστηκα από αυτόν τον πίνακα. 
Την ζωντάνια και την αμεσότητα του. 
Έβλεπα τα χέρια να σηκώνονται με την άμμο να ξεχειλίζει, μέχρι να μείνει μέσα τους παρά μόνο ελάχιστη. 
Κάθε μέρα ζούμε κάτι διαφορετικό. Χαιρόμαστε, λυπόμαστε, γελάμε, κλαίμε, κάνουμε τρέλες, ερωτευόμαστε, κάνουμε φίλους, χωρίζουμε, άλλοτε κερδίζουμε και άλλοτε χάνουμε. Κάθε μέρα που περνάει είναι μια εμπειρία, καλή ή κακή, που κάτι όμως μας δίδαξε. Και καθώς η άμμος ξεχειλίζει, στα χέρια μας μένουν μόνο μερικοί κόκκοι. Αυτοί που άξιζαν να κρατήσουμε. 
Είναι οι αναμνήσεις και οι άνθρωποι που άξιζαν να μείνουν πλάι μας!

"Struggle to survive" Manchester Art Gallery

 "So dance in the wind, so dance into brokenness,
So dance into the fire to the other side,
It's so easy to fall in the valley of hate and listen to the fakes,
So dance into brokenness, so dance to the other side.[...]
So dance with a reason or you'll be made to think you don't have one.
So dance into hate, so dance into the fire, so dance until you die"


Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

"Κάθε μέρα της ζωής μας φτιάχνουμε τη μοίρα μας"








life's what you make it...

















Celebrate it...














Anticipate it...    
Yesterday's faded, 
  













Nothing can change it...


 



















«Μιλάμε για τη μοίρα μας σαν να είναι κάτι που μας επισκέπτεται. Ξεχνάμε ότι εμείς φτιάχνουμε τη μοίρα μας, κάθε μέρα της ζωής μας.»
Henry Miller, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Ένας χρόνος μαζί!

... και συνεχίζουμε!!! 
Ευχαριστώ όλους εσάς που μου κρατάτε συντροφιά με τα σχόλια σας, αλλά κι εσάς τους περαστικούς από το ταπεινό μου Blog!


Πέρασε ένας χρόνος που ξεκίνησα ντροπαλά να γράφω και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας. Πρόθεση μου ήταν και συνεχίζει να είναι η ανταλλαγή απόψεων και σκέψεων για θέματα που μου κατά καιρούς "τυρρανούν" το μυαλουδάκι μου, συνοδεία πάντα αγαπημένων μου μουσικών κομματιών, διότι όπως είπε και ο Πλάτωνας "η μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στη σκέψη"!

***
Το καλοκαιράκι πλέον οδεύει προς το τέλος του και εφόσον γυρίσαμε από τις διακοπές με γεμάτες τις μπαταρίες και ένα σωρό εμπειρίες, συνεχίζουμε να κάνουμε παρέα κάνοντας  
b l o g g i n g !

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Αξίζει...


Λένε πως ο σπόρος του έρωτα δημιουργεί
τον καρπό της αγάπης.
Λένε πως η μήτρα της αλήθειας είναι 
ένα ψέμα που δεν πίστεψε κανείς.
Λένε πως γεννήτορας των ονείρων
είναι η ανταρσία της λογικής και πως
πίσω από κάθε πίστη υπάρχει η φλόγα της ελπίδας.


Αξίζει λοιπόν να αναζητήσεις τον έρωτα
πριν αγαπήσεις.
Να πεις ένα ψέμα για να υπερασπιστείς
την αλήθεια.
Να πολεμήσεις την λογική για να κατακτήσεις
το όνειρο και να ελπίσεις πριν κατορθώσεις να πιστέψεις.

Αυτή είναι η ζωή.
Μια αμαρτία πριν την εξιλέωση και μια προδοσία
πριν την νίκη.
Έτσι απλά.
Γιατί δεν
μετρά το τέλος που θα 'ρθει, αλλά
η ελπίδα πως ίσως καταφέρεις να το
προσπεράσεις.
 

Από το βιβλίο της  Ευαγγελίας Ευσταθίου «Προσωπικές στιγμές», εκδ. Λιβάνη


Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Έρωτας - πάθος

Μέρες τώρα το σκέφτομαι. Αναρωτιέμαι... υπάρχει έρωτας χωρίς πάθος; Πως γίνεται να υποστηρίζει κανείς ότι είναι ερωτευμένος αλλά να μην παθιάζεται με τον άλλο;

Για μένα ο έρωτας από μόνος του είναι ένα πάθος. Είναι η ανάγκη που σε κάνει να θέλεις να δεις, να ακούσεις, να αγγίξεις, να γευθείς, να νιώσεις τον άλλο.
Να διεκδικείς κάθε χαμένο λεπτό...
Να αφήνεσαι...

Να σου λείπει το φιλί του άλλου ακόμα κι αν πριν από ένα λεπτό σε φίλησε για καληνύχτα στο σκαλοπάτι του σπιτιού σου...Να σε κρατάει αγκαλιά και να νιώθεις ότι αυτό σου είναι αρκετό... Κάθε σου κύτταρο κάθε στιγμή να αποζητά τον άλλο... Να είσαι απλά μαζί του και αυτό να είναι καλύτερο από κάθε σου όνειρο.

Μήπως όμως από την άλλη αυτό να είναι πολύ ουτοπικό; 'Η απλά για άλλη μία φορά είναι θέμα χαρακτήρων; "Είναι στον άνθρωπο" που λέμε. Εγώ πάντως πιστεύω -μέχρι να μου αποδειχθεί το αντίθετο- ότι στον έρωτα παλεύεις να ζεις την κάθε στιγμή μαζί με τον άλλο γιατί απλά θες να μοιράζεσαι μαζί του κάθε σου εμπειρία.

Ένας φίλος μου είπε κάποτε ότι ο έρωτας είναι ένα πάθος ολέθριο που σε κάνει να χάνεις κάθε ισορροπία στην σχέση. Ίσως και να έχει δίκιο...ίσως απλά εγώ να μην μπορώ να το καταλάβω...

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Εν λευκώ

"Σ' ένα μόνο τραγούδι

μαζεμένες τόσες αλήθειες

φόβοι και πάθη..."




Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
Γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο;
Βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ' το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το "έλα"
τώρα δε θα 'χα τη φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρη η τρέλα
Αν είχε σώμα θα 'ταν πάλι ψέμα.

Κοίτα τα χέρια πως γυρνούν στον τοίχο
σαν να χορεύουνε με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου
μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ' όποιον μου εξηγήσει
να 'χει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει...

Τίποτα σημαντικό.
Ζω μονάχα εν λευκώ...

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λεν οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε το θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα 'τανε φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα 'ταν σαν κι εμένα.

Αν σ' αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ' αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν' ανέβεις.

Και σε λυπούνται που δεν το 'χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ' αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να 'ναι σαν κι εμένα...

Τίποτα σημαντικό...
Ζω μονάχα εν λευκώ....

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Τι 'ναι αυτό που το λένε ευτυχία;


Πόσες φορές δεν έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να λέει ότι είναι πιο ευτυχισμένος από ποτέ; 
Άπειρες...

Είμαστε όμως στ' αλήθεια; Ή απλά ήταν παρορμητισμός μιας πολύ ωραίας κατάστασης; 
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι θέμα επιλογών το πόσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώσει ευτυχισμένος όταν παράλληλα βιώνουμε και άσχημες καταστάσεις. Δεν είναι όλες οι στιγμές τέλειες αλλά μπορούμε είτε να τις ξεχάσουμε και να προχωρήσουμε ζώντας πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους είτε όχι.


Αλήθεια μπορούμε να μετρήσουμε την ευτυχία; Η ευτυχία δεν είναι μετρήσιμο αίσθημα όπως και κανένα άλλο. Απλά είναι ωραίο το να το λες και να το πιστεύεις. Σημασία δεν έχει το μέγεθος της αλλά με ποιον την μοιράζεσαι, πως αυτή σε ωφελεί, πως την εκφράζεις.

Συγχωρέστε με που το λέω, αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν υπάρχει η υπέρτατη ευτυχία που όλοι κυνηγούν. Η ευτυχία έρχεται σε δόσεις για να κάνει κάθε φορά πιο ενδιαφέρουσα την ζωή μας, να μας κάνει να εκτιμήσουμε την κάθε της στιγμή και να μας αφήσει την υπόσχεση ότι πάντα υπάρχει κάτι που θα μας ξαναφέρει ευτυχία!


"Η ευτυχία βρίσκεται μέσα σε όλα τα πράγματα. Φτάνει να ξέρεις πώς να τη βγάλεις"
Κομφούκιος